English Version
On Wednesday night, Arsenal showcased the dynamic, fast-paced football their fans and critics desired. The Gunners moved the ball swiftly upfield, enabling Viktor Gyokeres and Gabriel Martinelli to aggressively challenge the Olympiacos defense. Despite some shaky moments and missed opportunities, leading to a tighter 78 minutes between Martinelli`s opening goal and Bukayo Saka`s late clincher, better finishing would have secured a more comfortable victory for Mikel Arteta`s squad.
It was no coincidence that this peak performance coincided with Martin Odegaard`s return to the starting lineup, playing a full half for the first time since the season`s opening weekend. After a frustrating season marred by an ankle injury, where his anticipated `comeback` was hampered by false starts, Odegaard has displayed glimpses of his former self whenever he`s been on the field. He certainly craved more than brief appearances against St. James` Park or Nottingham Forest to fully demonstrate his capabilities.
Odegaard immediately made his presence felt, delivering a precise through ball that allowed Gyokeres to exploit a gap in the Olympiacos defense. While Kostas Tzolakis managed to push Gyokeres`s shot onto the post, Martinelli was quick to convert the rebound. Despite numerous wasted chances, including two instances where Odegaard himself inadvertently passed to an opponent near goal, the captain ultimately provided a crucial assist for Saka`s late low drive, securing the win.
This match felt like a risky affair for Arsenal, though their 16 shots and 2.73 expected goals suggested it should have been a more straightforward victory.
In the end, this unnecessarily close game was influenced, in part, by Odegaard`s creative brilliance. While his playmaking is familiar, his willingness to attempt frequent, game-altering passes was particularly striking. For the past two seasons, Odegaard`s captaincy has often set a tone of methodical, patient build-up, with Arsenal dominating the final third and the captain linking up with Bukayo Saka to slowly dismantle opposing defenses.
While this patient approach suits Saka well, it might not fully unleash a player like Gyokeres, who thrived as a potent attacker for Sporting Lisbon when supplied with quick, direct passes. Recognizing this, Odegaard adapted his play. Whenever gaps appeared in the Olympiacos lines, he aggressively sought the ball from David Raya, instantly propelling it into dangerous positions with his first touch. One particularly incisive curling pass bypassed four defenders, creating a clear opportunity for Gyokeres (though he failed to square it to Martinelli, and Martinelli had also taken a solo run earlier).
In his quest for decisive passes, Odegaard showed an uncharacteristic willingness to risk possession. Known for his 87% pass completion rate throughout his Arsenal career, the Norwegian traditionally values ball retention. Yet, in the first half, his completion rate dropped to 77%, reflecting his aggressive, probing style. This gamble paid off, effectively unleashing Gyokeres and Martinelli against a deep-sitting defense in a way that slower build-up might not have.
Arteta affirmed this tactical shift: “I believe we must play to our strengths. With a front three possessing such pace and intelligent runs, we absolutely must utilize them. Odegaard demonstrated this against Newcastle in just 15 minutes, and that`s the kind of play I expect from him. He has complete freedom to explore, take risks, and anticipate movement. He needs to create those spaces, and I think he has certainly done that in the last two matches.”
Arteta`s desire for this type of play from Odegaard is noteworthy. This season, Arsenal, much like other leading clubs, appears committed to a faster attacking style. The aim is to bypass opponent presses and deliver the ball into dangerous zones before defenses can organize. Their offensive output was notably consistent, echoing their opening day victory against Manchester United.
Arsenal`s direct speed – the rate at which they advance the ball towards goal – reached 1.71 meters per second, a significant increase from their average of 1.12 over the past two Premier League seasons (which was below the league average). This more “basketball-like” approach, while potentially exposing the defense at times, is a strategic direction Arteta is keen to explore, especially given the quality of his defenders and the threat posed by his attackers in creating space.
Ultimately, this match demonstrated that Odegaard flourishes in such a system. Any tactical approach that empowers him to play such incisive, risky passes is likely to yield great success for Arsenal.
Кыргызча версиясы
Шаршемби күнү кечинде, “Арсенал” күйөрмандары жана сынчылары каалаган динамикалуу, тез темптеги футболду көрсөттү. “Гуннерлер” топту тез эле өйдө көтөрүп, Виктор Гёкерес менен Габриэль Мартинеллиге “Олимпиакостун” коргонуусуна агрессивдүү чабуул жасоого мүмкүнчүлүк берди. Мартинеллинин биринчи голу менен Букайо Саканын акыркы голунун ортосундагы 78 мүнөттөгү кээ бир кооптуу учурларга жана өткөрүлүп жиберилген мүмкүнчүлүктөргө карабастан, эгерде чабуулдар натыйжалуу аяктаса, Микель Артетанын командасы оңой жеңишке жетмек.
Бул мыкты оюн Мартин Одегаарддын негизги курамга кайтып келишине дал келгени кокустук эмес эле, ал сезондун ачылыш дем алыш күндөрүнөн бери биринчи жолу толук тайм ойноду. Топчугунан алган жаракатынан улам татаал өткөн мезгилден кийин, анын күтүлгөн “кайтып келиши” үзгүлтүккө учурап турса да, Одегаард талаада болгондо өзүнүн мурунку жөндөмдөрүнүн белгилерин көрсөттү. Албетте, ал Сент-Джеймс Парктагы же Ноттингем Форестке каршы кыска мөөнөттүү оюндардан да көп нерсени каалаган.
Одегаард дароо өзүнүн бар экенин сездирди, ал так пас берип, Гёкереске “Олимпиакостун” коргонуусундагы боштукту пайдаланууга мүмкүнчүлүк түздү. Костас Цолакис Гёкерестин соккусун дарбазанын устунуна буруп жибергени менен, Мартинелли топту тез арада дарбазага багыттады. Көптөгөн текке кеткен мүмкүнчүлүктөргө карабастан, анын ичинде Одегаард өзү да эки жолу кокусунан топту каршылашына берип койгон учурларга карабай, капитан Саканын акыркы соккусуна чечүүчү пас берип, жеңишти камсыз кылды.
Бул матч “Арсенал” үчүн кооптуудай сезилди, бирок алардын 16 соккусу жана 2.73 күтүлгөн голдору оңой жеңишти убадалаган.
Акыр-аягында, бул керексиз эле жакын оюнга Одегаарддын чыгармачылык дарамети таасир этти. Анын оюн куруудагы жөндөмдүүлүгү тааныш болсо да, оюндун жүрүшүн өзгөртө турган тез-тез пастарды жасоого даярдыгы өзгөчө болду. Акыркы эки сезондо Одегаарддын капитандыгы көп учурда методисттик, чыдамкай оюндун өңүтүн аныктап, “Арсенал” акыркы үчтүктө үстөмдүк кылып, капитан Букайо Сака менен биригип, каршылаш коргонууну акырындык менен талкалап келген.
Бул сабырдуу ыкма Сакага жакшы жарашса да, Гёкерес сыяктуу оюнчуну толук ачып бербеши мүмкүн. Гёкерес “Спортинг Лиссабондо” тез, түз пастар менен камсыз болгондо күчтүү чабуулчу катары гүлдөгөн. Муну түшүнгөн Одегаард өзүнүн оюнун өзгөрттү. “Олимпиакостун” катарларында боштуктар пайда болгондо, ал Давид Райядан топту агрессивдүү талап кылып, биринчи эле тийүү менен коркунучтуу аймактарга жөнөтүп турду. Өзгөчө бир курч ийилген пас төрт коргоочуну алдап өтүп, Гёкереске ачык мүмкүнчүлүк түздү (бирок ал топту Мартинеллиге бербей койду, Мартинелли да бир нече ирмем мурун жалгыз чуркаган болчу).
Чечүүчү пастарды издөөдө Одегаард топту тобокелге салууга адаттан тыш даярдыгын көрсөттү. “Арсеналдагы” карьерасы бою 87% пас берүү тактыгы менен белгилүү болгон норвегиялык оюнчу салттуу түрдө топту сактоону баалайт. Бирок, биринчи таймда анын пас берүү тактыгы 77%га чейин төмөндөп, анын агрессивдүү, издөөчү стилин чагылдырды. Бул тобокелдик өзүн актады, анткени ал Гёкерес менен Мартинеллини терең коргонууда отурган командага каршы жай оюн менен ача албагандай ачып берди.
Артета бул тактикалык өзгөрүүнү ырастады: “Менин оюмча, биз өзүбүздүн күчтүү жактарыбыз менен ойношубуз керек. Мындай темпке жана акылдуу чуркоолорго ээ болгон үч чабуулчубуз болгондо, биз аларды 100 пайыз пайдаланышыбыз керек. Одегаард муну Ньюкаслга каршы 15 мүнөттүн ичинде көрсөттү, жана мен андан дал ушундай оюнду күтөм. Ал изилдөөгө, тобокелге барууга жана кыймылды алдын ала билүүгө толук эркиндикке ээ. Ал ошол боштуктарды түзүшү керек, жана мен ойлойм, ал акыркы эки оюнда муну сөзсүз аткарды.”
Артетанын Одегаарддан ушундай оюнду каалап жатканы көңүл бурууга арзыйт. Бул сезондо “Арсенал”, башка алдыңкы клубдар сыяктуу эле, ылдамыраак чабуул стилине умтулуп жаткандай. Максат – каршылаштын прессинен өтүп, коргонуу уюштурулганга чейин топту кооптуу аймактарга жеткирүү. Алардын чабуулдагы өндүрүмдүүлүгү туруктуу болуп, “Манчестер Юнайтедди” жеңген ачылыш күнүндөгү оюнун кайталады.
“Арсеналдын” түз ылдамдыгы – топту дарбазага карай жылдыруу ылдамдыгы – секундасына 1.71 метрге жетти, бул акыркы эки Премьер-Лига сезонундагы орточо көрсөткүчтөрү 1.12ден (лиганын орточо көрсөткүчүнөн төмөн болгон) олуттуу жогорулаган. Бул “баскетболго окшош” ыкма, коргонууну кээде ачыкка чыгарышы мүмкүн болсо да, Артета изилдегиси келген стратегиялык багыт, айрыкча анын коргоочуларынын сапатын жана чабуулчуларынын боштук түзүүдөгү коркунучун эске алганда.
Жыйынтыгында, бул матч Одегаарддын ушундай системада гүлдөп өсөрүн көрсөттү. Ага ушундай кескин, тобокелчиликтүү пастарды ойноого мүмкүндүк берген ар кандай тактикалык ыкма “Арсенал” үчүн чоң ийгиликтерди алып келиши ыктымал.
