Мен мени микроалдадымбы?

Бир түнү Instagram барактап отуруп, досторумдун биринин жигити бир нече кыздардын сүрөттөрүнүн алдына жүрөк жана эмодзилерди калтырып жатканын байкадым. Бул мени таң калтырды. Жүрөк эмодзиси чоң күнөө эмес, бирок тааныган адамдын досторунун биринин аялы билбесе, башка кыздардын сүрөттөрүнө жабышып отурганы абсурд.

Технология алдамчылыктын чектерин тактоону кыйындатты. Физикалык алдамчылык, эмоционалдык алдамчылык, секстинг, жеке билдирүүлөрдү жөнөтүү, бикини сүрөттөрүн жактыруу, мурунку сүйгөнүн "күтүү тизмесинде" кармоо - азыркы "микроалдануу" деп аталган нерселер.

Google'дан издегениме караганда, микроалдануу – бул мамиледеги ишенимди бузган, бирок физикалык жакындыкка жетпеген майда, жашыруун жүрүм-турумдардын жыйындысы. Аларды адатта өнөктөшүңуздан жашырасыз, анткени алардын туура эместигин ичиңизден билесиз. Мисалы, бирөө менен жазышып, анан билдирүүлөрдү өчүрүү, жеке билдирүүлөр аркылуу флирт кылуу, "жөн эле карап коюу" үчүн таанышуу колдонмолоруна кирүү, кечеде бирөө менен телефон номерлерин алмашуу. Башкача айтканда, өнөктөшүңүз жаныңызда туруп карап турса, эч качан кылбай турган бардык майда иштер.

Микроалдануунун курмандыгы болгонумду эстеп турам, бул термин али ойлоп табыла элек кезде. Мен жакында эле аяктап калган мамиледе болчумун, артка кылчайып карасам, экөөбүз тең аны мурда эле токтотушубуз керек болчу. Бир күнү, биз төшөктө жатканбыз, мен анын телефонунун экранынан жаңы иконканы байкадым.

"Бул эмне?" деп сурадым.

"Эч нерсе," деди ал.

Ал Tinder болчу.

Мен телефонунун колунан жулуп алдым, анан чоң уруш чыкты. Акыры, ал мени таштап кетем деп коркуткандыктан, телефонумду кароого уруксат берди, анткени ал күнөөсүз экенин далилдегиси келген.

"Мен эч ким менен жолуккан эмесмин," деп жалынды ал.

Бул чын эле; ал эч ким менен жолуккан эмес. Бирок ал дагы эле Tinder'де болчу, башка аялдар аны каалашы мүмкүн деген ишенимди алуу үчүн өзүнүн мүмкүнчүлүктөрүн карап жүргөн. Кийинчерээк биз ажыраштык.

Мен моралдык жактан жогору турам деп айта албайм; мен да микроалданууну жасаганмын. (Атүгүл андан да чоң алдамчылыктарды да.)

Мурда мен өзүм жасаган эң жакшы нерсе – жаңы жигитим болгондо, мурунку сүйгөнүмдү жанымда кармачумун. Мамиле иштеп жаткандай сезилсе да, толук берилип кетүү мага кыйын болчу: "Эгер ал кетсечи? Эгер мени таарынтсачы?" Мен эч ким менен жолукпасам да, эмоционалдык жактан алардын жардамына таянчумун. Жигитим экөөбүз урушканда, мен башка балдарга кайрылчумун. Мен ишенимсиз болгум келген эмес; мен көбүнчө көңүл бургум келген жана менин мамилем бузулуп кетсе, мени дагы деле каалаган бирөө болот деп билгим келген.

Ошол убакта мен булардын эч бири техникалык жактан алдамчылык эмес деп өзүмдү ишендире алчумун. Мен эч ким менен жаткан эмесмин. Жашыруун жолугушууларга барган эмесмин. Бирок өнөктөшүм билгенби же билбегенби, мен экөөбүздүн ортобуздагы бир нерсени бузуп жаткам.

Анткени сиз өз мамилеңизден тышкары романтикалык же сексуалдык ырастоону виртуалдык же жеке жол менен издеген сайын, өнөктөшүңүз бөлүшүп жатат деп ойлогон дүйнөдөн башка бир кичинекей дүйнөнү түзөсүз. Балким, ошондуктан микроалдануу инсандык иш-аракеттер анча маанилүү эместей көрүнгөндө да, ушунчалык бузуку сезилет. Бул жүрөк эмодзиси жөнүндө эмес; бул анын артындагы маани жөнүндө.